kapının sert açılmasıyla ürktüm. miraç bana tiksinerek bakarak "seni boşuyorum, artık benim karım değilsin. eşyalarını topla defol git" şaşırdım, hatta tuhafıma bile geldi ne diyor bu adam ağrılarıma aldırmadan ayağa kalktım "anlamadım, nasıl yani şaka mı yapıyorsun" dedim "ne şakasından bahsediyorsun. ben gayete ciddiyim" dedi sesinde hiç şaka yapıyor gibide değildi.‎‎Yanıma kadar gelip "ben senle hiçbir zaman evlenmek istemedim. ailem beni zorla evlendirmek istediler" derin bir nefes alıp devam etti "bende kabul ettim. ama intikam da alırım dedim ve intikamımı aldım. beni zorla evlendirmenin cezası olarak seninle birlikte olup. seni boşuyorum" konuşmasını kesmeden dinledim, dinledikçede yerin dibine battım.Hayallerim, geleceğim, hayatım tamda şuan mahvoldu "ben başkasını seviyorum Elif. ben onunla evlenmek istedim" dedi "nedeen" diye bağırdım ağlayarak "neden ben, neden benimle evlendikten sonra, neden benimle birlikte sonra bunları söylüyorsun, ben sana ne yaptım" hem ağlayıp hemde bağırmaya devam ettim.‎‎"benim ne suçum vardı, ben mi seni sevdiğin kızdan ayırdım, ben mi seni zorladım bu evliliğe, ben ne yaptım sana" artık bağırmaktan boğazım ağrımaya başladı. miraç bu tepkimi beklemiyor olacaktı ki şaşrdıktan sonra kaşlarını daha çok çattı "evet senin suçun. sen benimle evlenmeyi seçtin, eğer evlenmeyi seçmeseydin böyle olmayacaktı" benim gibi hatta daha yüksek sesle bağırdı. ‎