BÖLÜM 1: HARİTADAKİ EVDedesinin çiftlik evi, Siirt'in sırtını dayadığı o ıssız dağların arasında, rüzgardan başka sesi olmayan bir yerdi.Emre Yılmaz için burası sadece bir ev değildi. Ailesini küçük yaşta kaybettikten sonra tutunduğu tek daldı.Beden eğitimi öğretmeniydi. Ama haksızlığa susmadığı için istifasını basmış, şehri terk etmişti. Cebinde bir bavul, içinde bir sürü yarım kalmış hayal.Ve Hevi...Küçüklükten beri sevdiği Hevi. Saçının kokusunu ezbere bildiği kız. Şimdi çok uzaktaydı, olanlardan habersiz.Gece yarısıydı. Emre uyuyamıyordu. Göğsü daralıyor, düşünceler beynini kemiriyordu. Dışarı çıkıp bir nefes almak istedi.Kapıyı araladığında köpekler havlamaya başladı. Önce bir tanesi, sonra bütün vadideki köpekler. Garip bir şekilde... Hepsi aynı yöne, evin arkasındaki patika yola doğru havlıyordu.İçgüdüsel olarak duvarda asılı dedesinin eski silahını aldı.Soğuk dağ rüzgarı yüzüne çarparken, uzaktan ayak sesleri duydu. Beş, altı kişi... Fenerleri kapalı, yüzleri karanlıkta kaybolmuş halde, doğrudan dedesinin evine doğru geliyorlardı.Taşların arkasına sindi. Nefesini tuttu.Öndeki adam durdu, cebinden buruşuk bir harita çıkardı ve fısıldadı.O fısıltı, Emre'nin kanını dondurdu."İlk eylem yapacağımız ev burası."Ev. Dedesinin evi. Hedef onlardı.Düşünecek zaman yoktu.Emre siperden doğruldu ve bağırdı: "KİMSİNİZ!"Cevap silah sesi oldu.İçgüdüyle tetiğe bastı. Çiftlikte geçirdiği çocukluk yılları, ona sadece hayvan bakmayı öğretmemişti.İlk atış. İkinci atış. Üçüncü...Üç gölge yere yığıldı.Ama dördüncü kurşun Emre'yi buldu. Sağ kolunda sıcak, yakıcı bir sızı. Silah elinden düştü. Dizlerinin üstüne çöktü.Kan, toprağa damlıyordu. Çaresizdi.Geriye kalan iki kişi, yüzleri kapalı, yavaş adımlarla ona doğru geliyordu. Biri silahını kaldırdı. Namlu tam Emre'nin alnına doğrultulmuştu.Emre gözlerini kapattı. Aklına Hevi geldi.Tam o anda...Arkalarındaki son gölge hareket etti.İki el silah sesi daha patladı gecede.PANG! PANG!Emre gözlerini açtı.Kendisine silah doğrultan iki örgüt elemanı yerdeydi. Cansız.Ve onları vuran... Onların yanında gelen son adamdı. Kendi adamlarını vurmuştu.Yüzü hala kapalıydı. Bir an durup Emre'ye baktı. Göz göze geldiler.Sonra hiçbir şey söylemeden arkasını dönüp, sislerin içinde koşarak kayboldu.Geride, yerde yatan üç ceset, kolundan vurulmuş Emre ve havada asılı kalan tek bir soru kalmıştı:O adam kimdi? Devamı için takipte kalın.