DELİ AĞA’NIN GELİNİ"Bazı yaralar merhemle değil, sadece daha büyük bir acıyla kapanır."Mardin’in güneşin kavurduğu taş sokaklarında, bir yanda hayalleri öğretmenlik olan, kalbi kitap sayfalarıyla atan Elif; diğer yanda ise çocukluğu bir yangının küllerinde kalmış, ruhu karanlık bir odaya hapsedilmiş Boran Karadağ...Boran, Karadağ aşiretinin tek varisi, tek oğlu ama aynı zamanda en büyük sırrıydı. Kasaba halkı ona fısıltıyla "Deli Ağa" diyordu. Öfkesi fırtına, sessizliği ise yaklaşan bir felaketti. Kimsenin girmeye cesaret edemediği o karanlık odanın kapısı, bir gece babası tarafından "satılan" on sekiz yaşındaki bir genç kızın üzerine kilitlendi.Bir tarafta kardeşlerini kurtarmak için kendi hayatını ateşe atan bir feda...Diğer tarafta dünyayı yakmak isterken kendi içinde boğulan bir yaralı dev...Elif için bu evlilik, üniversite hayallerinin üzerine örtülen beyaz bir kefendi. Boran içinse, karanlığına sızmaya çalışan bir yabancı... Ancak Elif’in elinde ne bir muska ne de bir ilaç vardı; onun tek silahı, Boran’ın hırçın dalgalarını dindirecek olan sonsuz merhametiydi."Senin deliliğin, benim esaretimden daha ağır değil Boran Ağa. Ya beraber yanacağız bu konakta, ya da bu küllerden yeni bir dünya kuracağız."Aşkın en karanlık hali, merhametin en sert sınavı ve bir genç kızın "Deli" denilen bir adamın ruhundaki çocuğu bulma hikayesi.Violette de Lune kalemiyle, her bölümü fırtınalı, her sayfası gözyaşı ve umut kokan bir Doğu kurgusu...Karanlık ne kadar derin olursa olsun, güneş yine aynı taşların üzerinden doğacak.