Her yer soğuk. Her yer donmuş. Ve Wisthons Şatosu, buz kesmiş bir gecede kaderini bekliyor. Kraliyet ailesinin düzenlediği büyük balo, şatonun duvarlarını dolduran kahkahalarla yankılanırken, kalabalığın arasında kimsenin fark etmediği bir gerçek gizleniyor: Bu gece yalnızca bir kutlama değil, bir hesabın başlangıcı. Makyaj masasının karşısında duran genç kadın, dudaklarına sürdüğü boya kadar keskin bir kararlılıkla aynaya bakıyor. Kimse bilmiyor ama o bir asilzade. Duruşu, sessizliği, bakışı bunu ele veriyor. Pudra tonlarındaki elbise kusursuzca üzerine oturmuş; korsesi yalnızca bedenini değil, kimliğini de saklıyor. Uzun koridorlardan geçip balkona çıktığında alkışlar yükseliyor. O, sadece elini kaldırıyor. İçinde tek bir duygu var: Nefret. Çünkü bu şato ona ait olan her şeyi elinden aldı. Ve bu gece, Wisthons Şatosu sadece bir baloya değil, yaklaşan yıkımına da ev sahipliği yapıyor. “Seni yerle bir edeceğim… İçindekilerle birlikte.”