Şahinbey konağında bir sessizlik vardı. Gecenin ağırlığında bir kadının gözyaşları ve feryadı yükseliyordu. Nare sevdiği adamla evlenmişti. Hayatının en güzel anılarını yaşamıştı. Aradan beş yıl geçmiş ama çocukları olmamıştı. Bunun sorumlusu da kadın olmuştu."Nare gelin kısır."Herkesin dilinde hep aynı cümle vardı. Ama gerçek çok farklıydı. Doktorlar eşiniz de sorun var demişti. Fakat, Ömer bunu kabul etmek istemiyordu. Sevdiği kadını kesinlikle uyarmıştı. Aşiret bireylerine rezil olacağını düşünmüştü. Karısının kısır olduğunu söylemişti. Genç kadın bu cümlenin altında kalmıştı.Derin bir nefes alırken camdan dışarı bakarken kocasının yeni karısına bakıyordu. Gözleri kızarmış boğazında düğümler oluştu. Hayatının en kötü anısını yaşıyordu. Kadının üstündeki gelinliğe bakmıştı. O onun için kefen olmuştu. Gülcan'ın bakışları cama kaydı. Başını sallarken gözleri doldu.Gülcan ailesinin zoruyla arkadaşının üstüne kuma getirilen kadındı. O da bunu istemiyordu. Derin bir nefes alırken aldığında babasının sözleri aklına geldi."Gelinlikle çıkan kefenle gelir.""Baba dirin beni ölün cenneti görmesin."Bir kadının ahını alan rahat yaşar mıydı? İki yaralı kadın beraber mücadele ederken, Ömer'in baskısı altında yaşayacak mı?İki kadın bir adam ve iki yaralı kadının ahı yakanı bırakmazdı. Nare gözyaşları içinde ağlarken arkadaşı ona baktı. Gülcan'ın içi yanarken ona söz verdi. "Sana yemin ederim ki canının acısını alacağım. Bize bunu reva görenler pişman edeceğim."