Bölüm 1: Bitli Aşk ve Karışık Siparişler"Kafanı kafama vurduğunda kendimi çok huzurlu hissediyorum Ayşe. Sen ne hissediyorsun?" dedi Aras, gülümseyerek.Aras hafifçe geri çekildi ve ciddi bir suratla, "Kafandaki bütün bitlerin bana geçmesinden korkuyorum Ayşe!" dedi. Sonra parmağıyla yerdeki hayali bir şeyi işaret ederek bağırdı: "Bak! Az önce kafandan iki tane bit yere atlayıp kaçtı bile!"Aras panikle yere bakarken, etraftaki diğer üniversite öğrencileri onlara tuhaf tuhaf bakmaya başladı. Aras dişlerini sıkarak fısıldadı: "Bağırma be kadın! Rezil olduk herkese, karizmamız çiziliyor."Ayşe muzipçe gülümsedi. "Karizmanı kurtarmak istiyorsan bir şartım var... Bugün kantinde ısmarlayacağın o meşhur döner ve sütlaçla bu sırrı mezara götürebilirim."Aras çaresizce iç çekti. "Başka yol yok desene... Yürü hadi, batır bizi!"Kantine oturduklarında Ayşe hemen siparişi patlattı: "Usta! Bize oradan üç porsiyon İskender, yanına da bol köpüklü ayran ve üzerine fırın sütlaç!"Aras gizlice cüzdanını açtı. İçinde sadece 50 Lira kalmıştı. "Ayşe, yavaş gel... O kadar param yok," diye fısıldadı. Ayşe cüzdanı onun elinden kaptı ve bağırdı: "Usta bakın! Aras'ın cüzdanında bile bir bit oturuyor. Zavallı açlıktan cüzdanı kemiriyor herhalde!"Kantin ustası kahkahayı basarken Aras utancından masanın altına girecekti. "Neden bu kızı sevdim ki?" diye söylenirken Ayşe onun elini tuttu."Şaka yaptım canım... Bugün bursum yattı, her şey benden! Sen o 50 Liranı sakla, yarın bana bir buket yasemin alırsın, tamam mı?" dedi göz kırparak.Bölüm 2: Matematik ve DisiplinSınıfa girdiklerinde, öğrencilerin 'Barut Necmi' dediği sert matematik profesörü tahtada devasa formüller yazıyordu."Neden geç kaldınız?" dedi gözlüğünün üzerinden ters ters bakarak.Aras hemen atıldı: "Hocam... Ayşe birden fenalaştı da, kantinde ona su içiriyorduk."Hoca endişeyle sordu: "Ne oldu kızım, neyin var?"Ayşe intikam fırsatını kaçırmadı: "Yok bir şey hocam... Aras'ın kafası çok kaşınıyordu da, ona bit ayıklıyordum, o yüzden geciktik."Sınıf kahkahadan yıkılırken, Necmi Hoca gürledi: "Aras! Burası üniversite mi yoksa bit ayıklama merkezi mi? Geçin ikiniz de en arka sıraya, ayakta bekleyin!"Aras arkada dikilirken Ayşe'ye ölümcül bakışlar fırlatıyordu. "Neden yaptın bunu? Herkes bana gülüyor!"Ayşe istifini bozmadan tahtayı işaret etti. "Hadi ama, bak hoca ne yazıyor." Tahtada x + y = z yazıyordu. Hoca birden döndü: "Aras! Bu denklemde z'nin değeri nedir?"Aras donup kaldı. Ayşe kulağına fısıldadı: "Sütlaç de... Hoca dün öyle demişti." Aras hiç düşünmeden bağırdı: "SÜTLAÇ HOCAM!"Hoca sinirden kıpkırmızı oldu. "Sütlaç mı? Akıl fukarası herif! Çık dışarı, kapıda tek ayak üzerinde dur!"Bölüm 3: Davetsiz Misafir: JambulSınıftan çıkan Ayşe, kapıda bekleyen Aras'ın yanına gitti. "Ne haber Aras? Sütlaç lezzetli miydi?"O sırada Ayşe'nin telefonu çaldı. Ekranda 'Anne' yazısını görünce Ayşe donup kaldı. "Efendim anne?" dedi titreyen bir sesle. Annesi müjdeyi verdi: "Ayşe! Yarın teyzenin oğlu seni görmeye geliyor, hazır ol!"Aras'ın suratı asıldı. "Ne? Teyze oğlu mu?"Ayşe hemen açıkladı: "Sakin ol Aras! O bizim köyün zengin ama biraz saf çocuğu 'Jambul'. Annem şaka yapıyor, aslında kız kardeşimi görmeye geliyorlar."Ertesi gün Ayşe'nin evi bayram yeri gibiydi. Derken kapının önüne bir taksi yanaştı. İçinden Jambul değil, elinde bir sepet meyve ve kafasına bolca jöle sürmüş Aras indi!Annesi şaşkınlıkla bakarken, "Aras evladım, bu ne hal?" dedi. Aras sırıttı: "Teyzeciğim... Ayşe matematikten kalmasın diye ona özel ders vermeye geldim!"O sırada sokağın başında son model, gıcır gıcır bir araba durdu. İçinden Jambul iniyordu...