​"Benim ismim Alya. İsmim 'gökyüzü' demek ama kaderim yerin yedi kat dibine, bir törenin karanlığına gömülmüş." ​Van’ın soğuk rüzgarları, yirmi yıl önce bir tarlada patlayan silahın yankısını hala taşıyor. O gün dökülen kanın bedeli, mahkemelerde değil; bir aylık bir bebeğin beşiğine "berdel" mührü vurularak kesildi. Alya Menzil, babasının işlediği günahın borç senedi olarak büyüdü. ​Yirmi yaşına girmesine aylar kala, Alya bu kafese girmeyi reddediyor. Attığı her kahkaha, karıştığı her kavga, aslında özgürlüğüne veda etmeden önce kanatlarını son kez çırpışı. Ancak o, Van’ın arka sokaklarında kaderine kafa tutarken; karanlık bir locadan onu izleyen biri var: Adar Eroğlu. ​Sahibi olduğunu iddia eden bir adamın gölgesi, Alya'nın her adımına sızıyor. Artık bu sadece bir töre hikayesi değil; kaçan bir av ile onu izleyen bir avcının amansız savaşı. ​"Dövüşmeyi sevdiğin belli Alya Menzil. Ama bastığın her yer artık benim toprağım."