Kapıdan içeri girdiğim an bunun geri dönülmez bir yol olduğunun farkındaydım…İçimdeki hırs git gide körüklenirken kader çarkları dönüyordu zaten usul usul ve bana ne getireceğini bilmeden girdiğim yolda tek başımaydım.“Bu sessizliğinin ardındaki küçük planları görebiliyorum ben. Bu oyunu ben kurdum sadece ben bozabilirim.” Dedi sert ve keskin sesiyle, belki de her şeyin bittiği noktadaydım ama pes etmek damarlarımdaki kana ihanetti.“Kaçamazsın.” Dedi tekrar sigarasından bir duman çekip. Zaten son duyduğum ses de buydu gözlerim hafif kararmaya başlayıp bedenim sert ve pis zemine düşerken boğuk gelen sesiyle devam etti.“Cehhennemden kaçanazsın.”