"อย่าทำตัวน่ารำคาญ ฌาณิณ... อาไม่ใช่เพื่อนเล่นของเธอ" นั่นคือคำเตือนที่ 'เตโช' สถาปนิกหนุ่มใหญ่ผู้เคร่งขรึม มักใช้ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับลูกสาวของเพื่อนสนิท แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ท่าทีเย็นชาและวาจาเชือดเฉือนนั้น ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเขากำลังเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เมื่อ 'ภูธเรศ' เพื่อนรักฝากฝังแก้วตาดวงใจไว้ในกำมือเขานานนับปี ความใกล้ชิดในบ้านหลังใหญ่กลับกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี เด็กสาวที่เขาเห็นมาแต่อ้อนแต่ออก วันนี้กลับเติบโตเป็นหญิงสาวที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย ทุกครั้งที่เธอเข้าใกล้ ทุกครั้งที่เธอยิ้ม หรือแม้แต่ตอนที่เธอเรียกเขาว่า "อาเตโช" มันเหมือนน้ำมันที่ราดรดลงบนกองไฟตัณหาที่เขาพยายามกดข่มไว้ "ถ้าพ่อรู้... พ่อจะฆ่าเราทั้งคู่ไหมคะ?" คำถามนั้นควรทำให้เขาหยุด แต่ในค่ำคืนที่พายุฝนโหมกระหน่ำ เขากลับเลือกที่จะเป็นคนเลว ด้วยการดึงเธอลงมาในหลุมพรางแห่งความลับ... ที่ไม่มีวันปีนกลับขึ้นไปได้อีกตลอดกาล